Het koninkrijk Wales

De Saksen behaalden steeds vaker overwinningen op de Kelten, die teruggedrongen werden naar de gebieden van Schotland, Wales en Cornwall. Van hieruit bleven ze verzet  bieden tegen de binnendringers en hierom legden de Saksen aan de grens van Wales Offa’s Dyke aan, zodat ze vanuit Wales niet meer aangevallen konden worden.

De naam Wales komt van het Saksische Walha, wat vreemdeling betekent, een passende benaming. De Kelten waren verdreven van hun oorspronkelijke leefgebied en waren daar vreemden in geworden, nu heersten de Angelen en de Saksen in het oosten. Ook Cornwall is van dit woord afgeleid. De Cornish en de Welshmen hielden in die tijd waarschijnlijk contact met elkaar, waardoor een grote verwantschap in taal is ontstaan.

Na de aanleg van Offa’s Dyke, in de achtste eeuw, ontwikkelde Wales zichzelf tot een stabiel koninkrijk met het Welsh als voertaal. In het begin van de negende eeuw werd het Romeinse alfabet aangenomen om in deze taal te kunnen schrijven. Er zijn echter vrijwel geen teksten uit deze tijd overgebleven.

De negende eeuwse koning Hywel Dda, Hywel de goede, was een van de machtigste Welshe leiders van zijn tijd. Hij liet wetboeken maken, waarvan er enkele zijn overgebleven. Opvallend is dat hij wetten maakte over de taal en manier van onderwijs in Wales en hij hiermee zijn tijd dus ver vooruit was. De jaren rond de Normandische invasies in Engeland waren relatief vredig en rustig, volgends sommige werden in deze tijd de verhalen van de Mabinogion geschreven. Uiteindelijk raakten de Normandiërs die meer land wilden hebben in conflict met de Wales, grote campagnes bleven echter uit tot Edward de 1^ste aan de macht kwam.

copyright © 2008 CelticBritain.net, Alle rechten voorbehouden.